30.1.10

i. niets is vrijblijvend

ik zag hoe een man achter een vrouw aan holde
om haar de handtas terug te geven
die zij had laten hangen aan een stoel
in de bar waar zij even voordien
een koffie gedronken had.

nu vraag ik u
maakt zij vanavond frites of kroketjes klaar?
en speelt ze piano
met roze pluchenpantoffelkonijntjes aan haar voeten?
en nu u hier toch bent: wat is uw naam
en hoeveel weegt u
nadat u hebt uitgeademd?

5.1.10

weerstand

Het zou wel eens de mooste daad van weerstand kunnen zijn: loslaten.
Het uit je handen laten glippen, terwijl.
En er op staan kijken, uiteraard
zonder ook maar iets te willen.

Je biedt niet aan, je houdt niet tegen.
Je bent hoogstens een bijverschijnsel.
Toevallig daar, nauwelijks van betekenis,
hoe men ook redeneert of zoekt
niet te ontkennen, in the picture.

Alsof je deel uitmaakt van een groter plan.
Je weet wel beter. Kriebels op papier
en dan een legende, een schaal, de drang
naar overzicht, ze kunnen je wat.

Hoe je met hun voeten speelt
schept bewondering