31.3.08

The cold sweat of Temptation / het koude zweet van de verleiding



english version

here you are now, immobilised, for now
you look around, you come to the conclusion
that you have absolutely no idea about what you're looking for, so
you keep your eyes fixed on her face
hoping to start a conversation with her
but she's not the girl to be swept off her feet easily
you wonder
where is she hiding the beginning, where is she hiding the end
in between which this uncomfortable silence becomes meaningful again?
you crave for a cigarette, and you, yes, you over there
you long for your cell to go off, a short talk which starts with
hello how are you? I'm looking at a sculpture, reading a poem, pretty?
kind of, not bad no, as a matter of fact, it's about us, yes, funny ey?
ok, I will, see you soon, byyyyyyyeeee. where were we? oh yes,
a beginning and an end.
is it that late already? yee. you've got to go
but before you leave:
when you'll walk away in a moment from now
suddenly turn around
because for all you know
she might be standing right behind you
put a hand upon your shoulder
and smile


nederlandse versie (origin.)

hier sta je dan, aan de grond genageld
je kijkt wat om je heen, komt tot de vaststelling
dat je niet weet wat je zoekt en houdt je ogen
dan maar strak op haar gezicht gericht
in de hoop een gesprek met haar aan te knopen
maar ze laat zich zoals je merkt
niet zo gemakkelijk van haar stuk brengen
waar verbergt ze toch het begin, het einde
waar tussenin de ongemakkelijke stilte weer zin krijgt?
je snakt naar een sigaret, en jij, ja jij daar, je verlangt naar je gsm
een kort gesprek dat begint met hallo, hoe gaat het met je
ik sta naar een beeld te kijken, gedichtje te lezen, mooi?
moi, niet onaardig, wel interessant,
nu je 't zegt, 't gaat over ons, ja, grappig hé? ok, zal ik doen,
tot binnenkort, groetjes, daaaaag. waar waren we
gebleven? ach ja, een begin en een einde.
is het al zo laat? je moet er vandoor
maar voor je weg gaat nog even dit
wanneer je -zometeen - wegwandelt
kijk dan plotseling achterom
je weet maar nooit
dat ze dan bij je staat
een hand op je schouders legt
en glimlacht

20.3.08

the place to be


“Maybe I am not very human - what I wanted to do was to paint sunlight on the side of a house.” (Edward Hopper, afbeelding detail van 'Morning Sun')

jij
in de kleinste kamer met het grootste soortelijke gewicht
tegen de muren, zwaartekracht
net voldoende om je niet te vermorzelen

komen de muren op je af of is het omgekeerd
drukt je binnenste zich steeds massiever
tegen je huid aan is het je vleesgeworden angst
schreeuw gal dat langzaam stolt
in het geheugen van je cellen
grote opengesperde monden
waarmee het leven geen weg
meer weet?

wat heb je gewonnen
aan de wetenschap dat twee bij twee
weer vier meet en dat alles zich hier
aan dient te houden
of je bent zoek
als je weet dat in de ruimte
en dat is nog niet eens zo heel ver
hier vandaan diezelfde twee
bij twee net zo goed
honderd of een lach
kunnen zijn

er van tegenspraak geen sprake is
laat staan van cellen
woorden en logica
wel te verstaan?

5.3.08

clayborne

Hoe harder ik je kneed
hoe lelijker je wordt
hoe minder ik het groeien voel
als groeien hoe meer het
krijsen wordt in mijn hoofd
het galmen niet meer ophoudt
en alle vormen van de wereld
aanneemt alsof jij het bent
die me tegenwerkt.