7.4.11

eiland


voor bart

zou een eiland om je heen kunnen,
als een werkwoord om een onderwerp
en lijdend voorwerp die volstrekt
inwisselbaar en toch genaakbaar zijn?

is het een moment van tederheid
dat stille zwijgen van de oceaan
die met ingehouden adem
aan je grenzen krauwt,
een streling voor het oog
een langzame vorm van minzaam
en onderhuids
verdwijnen?

of hoe jij dan de verbeelding tart
het blauw het nakijken geeft
wanneer je hier verdwijnt om
daar weer op te duiken het is als
grijpen naar zand met handen van water
een dansen van veertjes in volle lucht
een vlucht van duizend kleine sterren
waaraan de hemel zich te
vergeefs probeert te laven
is dat zo’n beetje wat het is,

jij orpheus en jij eurydike
maar dan met open einde
en een happy wending nu en dan
te groot om te bevatten
te klein om waarachtig te zijn
en te ongrijpbaar en onbereikbaar
om ooit van hem of haar
aan deze of gene zijde te zijn?

"Beminde eilanden van Bart Stouten"
is te koop via Averbode.be