31.3.07

Snapshots van het avondland: strandt.

Schepen tot stilstand. Je staat aan een overkant - ik weet dat bereiken nu geen zin meer heeft. Het water weg. Het stof aan de wereld uitgekeerd. Het gekabbel verstild en verdicht tot roestscheur- en staalgekraag. Rubbersterfte alom.

Een inwaarts spreken, meer kan ik niet tot je richten.

Je houdt je rechterhand omhoog.

Zwaaien. Alsof je me wilt tegenhouden. Aan jouw kant van de dag
wordt het eerder donker.

Laten we vluchten, laten we het water zoeken. Ik wil je overhalen. Maar al bij de eerste stap snijd ik mijn hiel aan de restanten van een pont.

Wie zal mij nu nog tegenhouden? Er is tijd nodig om de wonden te helen.

Het zand op de duinen moet nog in glas gevangen, het gedroogde vlas gevlochten tot koorden, de karkassen opgeblonken tot tempelgeraamtes, de scheepsbellen in klokkentorens, de ankers gelicht, alles op wieltjes en dan de aarde weer in beweging zetten.

Auto’s heffen aan. Het licht op groen zuigt de schimmen aan, stuurt verkenners uit, straks wordt dit hier avondland. Zal ik vergeten zijn. Mijn weg gebaand, gedwee. Gedogen. Achter mij een groet die je hand in beweging zet, je blik steelt het geruis

een andere wending doet nemen.

We maken slagzij. We maken water.

Mijn kreet komt pas morgen aan de oppervlakte. Een merel zal verschrikt opvliegen. Je zal versteld staan van zoveel beweging aan de hemel op een brakke dag, een braakliggende ochtend.

Een godgeklaagd verschijnsel.

28.3.07

mission statement van de muren

gulp open kijkt door een kier naar binnen ontvouwt zich een slaapkamer toren
nokbalken een woud geschiedenis in jaarringen we draaien eromheen er is twijfel
het maakt je sterk een steen in het water het werk van een god onder een bladerdek
we hebben een hele winter om naakt te zijn als het vriest en het kraakt is het te stil
om je te schamen.

sporen van de weldaad waaieren uit afvalwater riolen verscholen minnaars duffe wip
in staancaravan in blokhut bezwete skileraar achterkamertje of bezemhok advocaat
met een voorliefde voor anaal en all the way zweetverdrietjes
een spoor van onontgonnen zoutkristallen lang vervlogen zee van tijd schoonheid
heeft een prijs het gonzen van de wondjes, je fleurt er helemaal van op

woestijnroos, broos je pronkt en lonkt je bent onkwetsbaar laat iemand je per ongeluk
vermorzelen ga je er als zand vandoor tussen vingers glijden en verleiden hou me vast laat me jou
vervoegen mortel morzelmartelaar ik met al je voeten in de aarde hou je overeind met voor
en na verdeel de aarde in evenwicht houd verborgen staar na werp een blik ten hemel
steek kop in de grond je wil niet zien daar aan de andere kant

groeit groen gras, klimop

knijpt behaaglijk langzaam je ruggengraat aan gruzelementen

(god test voortdurend je reactievermogen)


Mijn inzending voor Terug van Maerlant (poëzie-evenement ter gelegenheid van Damme 10 jaar boekenstad).

Wat: Terug van Maerlant / Jacob Van Maerlant zoekt Ghostwriters (10 jaar Damme Boekendorp)
Wanneer: 28 april en 30 april
Waar: Damme
Wie:
het Venijnig Gebroed
Deadline: 20 april
Website:
klik hier

27.3.07

Kermis in Gent

Foor 2007 Arne Schoenvuur

26.3.07

Maerlant zoekt Ghostwriters (organisatie: Het Venijnig Gebroed)

Het West-Vlaamse Damme viert 10 jaar Damme boekendorp. En om dat te vieren stapt Jacob Van Maerlant - ja, die 13de eeuwse knar die van dichten hield - op 28 april van zijn sokkel om eens goed te gaan slammen. Nou ja, 't is veeleer voordragen bij monde van 30 dichters. Vanop zijn stek heeft Maerlant de tijden zien veranderen en binnenkort kunt u gaan luisteren naar zijn relaas.

Dat wordt dus vertolkt door 30 dichters. Wie die dichters zijn weet niemand. Het pennende kruim is bij deze uitgenodigd om te solliciteren op http://wirewolv.googlepages.com/terugvanmaerlant. De dichters van het collectief Het Venijnig Gebroed - de organisatoren van het hele gebeuren - stellen hun verzen ter beschikking als titel voor jouw schrijfsel en selecteren de beste 30 inzendingen.

Word jouw gedicht gekozen? Dan mag jij op 28 april je tekst vertolken in de nagalm van Maerlant. Het lekkerste bekkende sixpack van de bende krijgt bovendien een betaald optreden op de Gastronomische Nacht van de Poëzie op 30 april te Damme.

Wat: Terug van Maerlant / Jacob Van Maerlant zoekt Ghostwriters (10 jaar Damme Boekendorp)
Wanneer: 28 april en 30 april
Waar: Damme
Wie: het Venijnig Gebroed
Deadline: 20 april
Website: klik hier

Mijn inzending verschijnt morgen! (De Engelse vertaling vind je hier)

22.3.07

De mooiste openingszin uit de Nederlandstalige literatuur komt uit?

Boven is het stil van Gerbrand Bakker. Dat is toch wat ik heb ingevuld op de website van Radio 1. Daar zijn ze naar aanleiding van ZoGezegdInGent, het openingsevenement van de Literaire Lente, op zoek naar de mooiste openingszin van de Nederlandstalige literatuur. Mijn keuze?

"Ik heb vader naar boven gedaan"


Met die woorden begint het romandebuut van Bakker dat vorig jaar verschenen is bij uitgeverij Cossee. Boven is het stil vertelt het verhaal van Helmer vanaf het moment dat die zijn oude vader zowat letterlijk opbergt op zolder. Het is het begin van een merkwaardige coup.

Helmer heeft de boerderij al tientallen jaren geleden van z'n vader overgenomen, maar hij is er nooit in geslaagd om het leven om en rond de boerderij te beheersen. Al die jaren ging hij gebukt onder de tragische dood van zijn tweelingsbroer. Die was duidelijk de favoriet van zijn vader en hij was voorbestemd om de boerderij over te nemen. Helmer was te licht voor dat soort werk. Die zat liever met zijn neus in de boeken. Logisch dus dat hij Nederlands ging studeren aan de universiteit. Henk zou de boerderij wel runnen. Maar het noodlot heeft er anders over beslist.

Helmer heeft de terugkeer van de stad naar het verweesde platteland nooit goed kunnen verteren. De uitgestrekte polders, de dood van zijn moeder en de allesbehalve hartelijke relatie met zijn vader maken van het zo rustgevende landschap een uitgestrekte cel waarin eenzaamheid vaak pijnlijk mooie en poëtische vormen aanneemt.

Maar nu doet Helmer zijn vader naar boven. Het is tijd om schoon schip te maken. Hoezeer Helmer ook zijn best doet, hij slaagt er maar niet in om de hiërarchie te doorbreken. Zijn vader blijft een diepgaande invloed uitoefenen op zijn leven. Wat een geforceerd opstapje naar de verlossende dood moest worden, is een voorproefje van watde beproeving die Helmer na de dood van zijn vader te wachten zal staan. Want doet het ertoe of zijn vader nog leeft, dat hij al dan niet lichamelijk in dit huis aanwezig is? Nee.

Helmer wordt genadeloos geconfronteerd met de banaliteit van zijn handeling, die op zijn beurt symbool staat voor hoe onbeduidend zijn leven geweest is. Jarenlang heeft hij zich gekwijt van zijn taak als boer, zonder veel bezieling. Waarom? God mag het weten. Omdat het hoorde? Maar waartoe heeft het geleid? Alle boeren uit de streek geven er immers de brui aan. Of ze gaan gewoon dood. En eigenlijk zou hij zijn weilanden ook beter overdragen aan Rijkswaterstaat.

Het lijkt wel of alles hier vacuüm is, zo leeg, zo lusteloos en zo nietszeggend is de wereld van Helmer. Je moet er haast cynisch worden. Bakker niet. Hij doet net het omgekeerde en legt opnieuw de schoonheid bloot van alle banale, bijna belachelijke handelingen uit het leven van Helmer. Ieder geluid, iedere kleur, iedere beweging, iedere gedachte krijgt voorzichtig een soortelijk gewicht, wordt gecomponeerd tot een trage, maar loepzuivere symfonie waarin de stilte de rol van het orkest overneemt en alle andere elementen naar voren treden als uitmuntende solisten. Zo bombastisch als het Duitse Weltschmerz klinkt, zo broos en verkwikkend zuiver is de tristesse van het leven van Helmer.

Bakker schrijft met een tederheid die gerust een synoniem is voor troost. Want de manier waarop Helmer zijn vader naar boven doet heeft tegelijk ook iets teders, zoals een vader zijn zoontje naar boven draagt om hem onder te stoppen. Het is een piëta, maar zachter, brozer dan het marmer van Michelangelo. Zaligmakend ook, al was het maar door zijn eenvoud.

"Ik heb vader naar boven gedaan" is een opmaat waarin iets klinkt dat ik nog maar zelden gehoord heb in de Nederlandse literatuur.

21.3.07

bankschroefperspectief

mensen met een groot hoofd
lopen het risico
om met datzelfde hoofd tussen een bankschroef geklemd te raken

net zoals kippen die gouden eieren leggen plotseling geconstipeerd raken
wanneer ze op een hongerdieet worden gezet
en een vinger die verdacht veel op god lijkt hen toesnauwt
“en nu leggen die handel”
en geld niet gelukkig maakt

maar mismaakt
zoals deze regel
quod demonstrandum est

ach
je houdt het niet voor mogelijk, zegt je medemens
hij valt voornamelijk in herhaling en heeft geen gevoel voor humor
dus kun je ’t maar beter zelf zeggen, al zeg ik het zelf

mijn god

ik wenste dat hij zijn mond hield, dat hij eens iets anders las
in zijn handen dan eeltangst gesust onder een laagje niveazalf

je bent een bijwoord, weet je dat?

(van context is al lang geen sprake meer,
ieder spreekt enkel nog voor zich; veel betekenend
als je 't mij vraagt)

maar het dringt niet tot hem door

alsof je een Chinees in het Chinees zegt dat hij een vreemde taal spreekt
hier is nood aan ondertiteling, maar een gebrek aan mens om het te lezen
en god is ik weet niet waar blind en doof, wat niet betekent

dat hij geen ogen of oren heeft, maar wel dat er geen prikkels van zijn oren en zijn ogen
naar zijn hersenen gaan óf dat hij geen hersenen heeft

hij is niets behalve geniaal. dat hij niet bestaat bewijst al dat hij slimmer is dan de rest
al weet hij wel dat er geen bankschroef is die om zijn hoofd past en
dat kippen die geen eieren meer leggen verstandig zijn, dat doen uit zelfbehoud
om daarna weer te verdwijnen,

hoe je dat allemaal zonder hersenen doet, kan alleen god je uitleggen. je zou bijna geloven
dat het een grap is

een wijs kieken legt pas een ei als het sterven gaat. het klinkt omdat het past
in het verhaal, zoiets
zegt genoeg

je bent er als de dood voor, zegt je medemens

hij is ook nergens goed voor, komt altijd te laat, of te vroeg, afhankelijk
van hoe je het bekijkt, zit hij je voortdurend in de weg
ben jij nalatig dan is hij voorlopig
en omgekeerd wil het niet lukken
wat ik bedoel

voor je het weet maak je er een potje van, daarom is het uiterst belangrijk
trots te zijn op jezelf en je grote hoofd te vermommen met een hoed
je steekt je weg achter een koppel borsten zo groot dat er eeuwige sneeuw op ligt
of biefstukken die je kan laten dansen als in een pan een salsa op heet vet
ja, je spuit je lippen op met de bagger uit je mond
en twijfelt tussen clietje of pietje
als sluitstuk voor je acte de présence.

kwestie van niet op te vallen

spreek na en je zal gezond worden
wat jij al was. wees medemens of wees niet.

o mijn hemels, wat voel jij je geroepen.

je chiliketchupadem in mijn nek
terwijl je m’n strot dichtknijpt

ik kan geen woord meer uitbrengen

we komen zo bij u terug. zegt een stem uit het niets.
blijf zitten voor meer

na de reclame

taaltovenarij

"We hebben niet boven onze stand geleefd, de voorbije jaren, maar de vorige legislatuur zijn bijvoorbeeld wel 150 nieuwe mensen in dienst genomen. Het personeelsbestand is een beetje uit de hand gelopen."

(Alexander Vercamer, gedeputeerde provincie Oost-Vlaanderen)

"And after all, what is a lie? 'Tis but
The truth in masquerade."

(Byron, Don Juan canto 11, st. 37)

Technorati Tags: , , , , ,

20.3.07

If I ran the internet



Meer werk van Rives?

Officiële website

If I ran the internet: full text.

Ik heb de tekst van het gedicht uitgeschreven, voor zij die het nog eens willen nalezen.


Intro:
I wrote this poem after hearing a pretty well-known actress telling a pretty well-known interviewer on television: ‘I’m really getting into the internet lately. I just wish it were more organised.’


If I ran the internet

If I controlled the internet?
You could auction your broken heart on Ebay
Take the money, go to Amazon,
Buy a phonebook for a country you’ve never been to
Call folks at random until you find someone
who flirts really well in a foreign language

If I were in charge of the internet
You could Mapquest your lover’s moodswings
Hang left at cranky
Right at preoccupied
U turn on silent treatment
All the way back to tongue kissing and good lovin’
You could navigate and understand every emotional intersection
Some days I’m as shallow as a backing pan
But I still stretch miles in all directions

If I own the internet
Napster Monster and Friendster-dot-com would be one big website
That way you could listen to cool music while you pretend to look for a job
and you’re really just chatting with your palls,

Heck if I ran the web
You could email dead people
They would not email you back
But you’d get an automated reply
Their name in your inbox
It’s all you wanted anyway
And a message saying: ‘Hey, it’s me. I miss you.’
Listen you’ll see, being dead is dandy.

Now you go back to raising kids
And waging peace
And craving candy

If I designed the internet
Childhood-dot-com would be a loop
Of a boy
In an orchard
With a ski pole for a sword
Trashcan lid for a shield, shouting
‘I am the emperor of oranges’
‘I am the emperor of oranges’
‘I am the emperor of oranges’
Now follow me OK

Grandma-dot-com would be a recipe for biscuits and spit bath instructions 1-2-3
That links with hot-diggity-dog-dot-com, that is my grandfather
They take you to gruff-ex-cop-on-his-fourth-marriage-dot-dad
He forms an attachment to kind-a-ditsy-but-still-sends-ginger-snatch-for-Christmas-dot-mom who
Downloads the boy in the orchard, the emperor of oranges who grows up to be

Me,
The guy who usually goes too far, so

If I were the emperor of the internet
I guess I’d still be mortal, huh?
But at that point I would probably already have
The lowest possible mortgage and the most enlarged possible penis, so
I would outlaw spam on my first day in office
I wouldn’t need it.
I’d be like some kind of internet genius.
And me,
I’d like to upgrade to deity and maybe
Just like that

(p-o-p)

I’d go wireless.

Huh.

Maybe google would hire this
So I could zip through your servers and firewalls like a virus
Until the worldwideweb is as wise as wild and as organised
As I think a modern day miracle-slash-oracle can get, but
Oooooooooo, you wanna bet
Just how whack and un-p.c. your Mac or PC's gonna be when I'm rockin' hot-shit-hotshot-God-dot-net?

I guess it’s just like life

It’s not a question of if you can
Its, ‘Do ya?’
We can interfere with the interface
We can make you god hallelujah the national anthem of cyberspace every lucky time we logon
You don’t say a prayer
You don’t write a song
You don’t chant an ooooohm

You send one blessed email to
Whoever you’re thinking of
At
Dadeladatatatatatatadadeladedadeladedatatam-dot-com

5.3.07

vacature

zoekt wereld om bij te horen, zonder kortsluiting aub net gepast
er valt niets terug te geven er is niets
tekort wat heb je er in ’s hemelsnaam nog aan toe te voegen
soms vraagt een mens zich af soms ook niet

een huis om af te breken en uit te leven dat op instorten staat
als je een laatste keer de deur achter je dichttrekt, zelf dichttrekt
jouw deurknop in de hand van de begrafenisondernemer
als teken van te laat en opmaat

zoekt verhaal om ontdubt te zijn synchroon zo mooi
zwemmen zonder foutjes bloeiende bossen op het behangpapier
en herfst in je kamer als het regent
het geroffel tellen en je god wanen om de cijfers in de krant
beursberichten en geplande koerswijzigingen aanzien als een vorm
van twijfel, je bent geniaal

en iemand om dat te zeggen

zoekt de uitgang niet bij de deur, niet onder de deur een mat
met geen tank te versleuren het licht buitengeplamuurd
de gordijnen de luiken de lakverf op de raamkozijnen het
geglimlach en te luide stemgeluid dat geen room laat voor geluid
en ogen

ogen die voeten lezen op zoek naar ondertitels iemand die danst
schriftuurtjes maakt van georkestreerde vrijheid wiskunde op zoek
naar waarachtigheid je houdt het niet voor mogelijk maar het is
menselijk en dus

zoekt vrije ruimte in de kelder in de gang in de traphal in de
woonkamer in de keuken in de slaapkamer in de badkamer het
toilet en op zolder vindt geen licht kan niet groeien en groeit toch
grijpt zich vast aan wat liefheeft verstikt en omhelst groeit uit
onder bewonderende kreten en iedere zucht betekent nieuwe
zuurstof tranen zalig voedsel iemand met een goed idee een blijk
van frisse geest licht voor de nodige fotosynthese

zoekt een weg om achter te laten te misleiden te weten dat die
thuiskomt en dan te verdwalen laat zich omkopen tot medeleven
verliest het kompas uit het oog uit het hart zoekt de wijzer vindt
het noorden raakt kwijt en is verloren past een lichaam op de tast
deelt mee in zintuigen en verzoekt om een plaatje dat past
bij de herinnering geeft een kras mee ter attentie

waait voorbij
als nooit tevoren

haalt een broodje om de hoek
maakt een praatje met de buurvrouw

geeft haar een kusje
en is zoek

2.3.07

Do schools kill creativity? (Sir Ken Robinson denkt van wel)

TEDtalks, ik ben er ondertussen zo'n beetje verslaafd aan geraakt. Ik vind het helemaal niet erg, want dit is echt internet op z'n mooist.

Kijk, vroeger zou je nooit zoiets kunnen meemaken. Het hele zooitje was te ver, te duur, te exclusief. Nu niet. Nu moet ik geen fee betalen, geen verplaatsingskosten maken of een multimiliondollarinvention doen om erbij te mogen zijn. www.... en hop, je bent er.

En voor de hardnekkige critici: ik weet dat internet ook iets is waarmee je gemakkelijk de grootste rotzooi wereldwijd door andermans strot kunt duwen. Maar of dit rotzooi is?

Dat brengt me op een idee: wat als we via internet voedsel zouden kunnen bedelen? Stel je eens voor dat je een broodje upload en het dan elders kunt downloaden? Of hele pakken melkpoeder posten en laten downloaden zonder dat klojopiraten zoals er in Somalië best wel nog veel rondvaren het kunnen stelen.

Enfin, genoeg geworteld, hier is Sir Ken Robinson met een hilarische uiteenzetting over creativiteit en onderwijs. Ik begin overigens echt te geloven dat intelligente mensen altijd verdomd grappig zijn.



PS: Zouden deze ideeën al doorgedrongen zijn in ons onderwijssysteem? One wonders...

zie:www.ted.com voor meer informatie over de TED-talks.

1.3.07

Hans Rosling: no more boring statistics

Als cijfers konden spreken, wat dan? Dan zou je de wereld echt zien zoals hij is.

Filmmaker Darren Aronofsky formuleerde zijn intrigerende antwoord in PI. Andere hedendaagse cijfersprookjes zijn The Da Vinci Code (Dan Brown), La vie mode d'emploi (Georges Perec) of wat dacht je van The Number 23 (Joel Schumacher / Fernley Phillips). En laten we vooral de Matrix-trilogie niet vergeten. In al die verhalen krijgt de mens een ander - echter? - beeld van de realiteit omdat hij er in slaagt om de cijfers om hem heen juist te interpreteren.

Apocalyptische fictie, grappig, vernuftig soms, serieus, maar is het ook bittere ernst? Neen, niet echt.

Al valt er bitter weinig te lachen als je ziet hoe statistieken overal ter wereld gebruikt en vooral misbruikt worden. Of het nu met opzet is of niet, cijfers worden, zelfs door de meest briljante mensen ter wereld fout gelezen, met alle gevolgen van dien.

Kun je daar iets aan doen?

De Zweedse prof. Hans Rosling (de man heeft een fantastische blog) denkt van wel. Kijk maar naar zijn lezing tijdens de jongste TED-conferentie.

Rosling, professior Internationale Gezondheid, benadert in zijn lezing statistische gegevens vanuit een nieuwe invalshoek. De aanleiding? De vooringenomenheid waarmee zijn briljante studenten de grootste stommiteiten begingen toen hen gevraagd werd enkele statistieken over Global Development te interpreteren. Niet alleen de studenten flaterden, ook het instituut dat de Nobelprijs uitreikt, doorstond de test niet.

Hoe komt het dat mensen cijfers zo gekleurd lezen? Waarom spreken cijfers geen boekdelen? En wat kun je eraan doen?

De manier waarop Rosling de Arabische functionele krulletjes tot de verbeelding doet spreken werkt op z'n minst inspirerend.

Copywriters die uit saaie materie een boeiend verhaal moeten maken vinden hier vast wel de nodige muzevoeding. Misschien kunnen onze beleidsmakers er ook iets van opsteken.

Geniet...



Kijk ook op gapminder.org.

Hoe zit het met jouw matrix reloaded? Reageer (klik hieronder op AI!)

En bij wijze van oefening (en vers van de pers): de armoedecijfers van Belgie