28.12.14

Taal

Ze is nogal op zichzelf.

Al is dat voor wie haar niet zo goed kent moeilijk
te geloven. Overal kom je haar tegen en telkens
lijkt het alsof ze nooit iets anders heeft gedaan.

Maar eenmaal thuis kan ze uren
zonder iets te zeggen
naast me voor de spiegel staan.

1.7.14

Als bij uitzondering

Als bij uitzondering is vandaag alles anders
Tegen wil en dank gaat alles precies
Dezelfde gang als één wende geleden. Van stilstand
Noch van vooruitgang is er sprake. En aan hoop
Valt geen ogenblik meer te besteden.

Nu de woorden hun betekenis hebben verloren
En de bomen het bos, nu er van dit samenzijn
Niemand is die zich nog afvraagt wat het ertoe doet.

12.2.14

Poëzie is wat je intussen doet.
Omdat het kan.
En omdat het anders zonder moet.
Een beetje zoals leven ook zomaar is
en toch niet om het even.

10.5.13

Hoe zou het zijn? Jouw handje dat verdwijnt in het mijne.
En die stapjes, op precies dezelfde weg. Ik wijs naar een gebouw:
Daar heeft opa nog gewerkt toen papa klein was.

En terwijl ik het zeg is het alweer herschreven. Het is nooit
Nog eens gisteren in mijn hoofd. En er komt een dag
Dat ik dat zal weten en dat jij erbij zal zijn
En dat ook jij je zult afvragen: Hoe zou het zijn?

Zonder dat ik het ooit zal weten.

Blijven schrijven

Soms duurt het even. Niet alleen verstand komt met de jaren. Je leert het wel, dat uit de weg gaan. Je met iets bezig houden dat je ervan weerhoudt om iets onzinnigs te doen. Zoals liefhebben.